JAPOLAND
HOME            FORUM            KURSY            KONTAKT            HOTELE
  SZUKAJ
Ustaw tš stronę jako startowa Dodaj tš stronę do ulubionych Napisz do nas Japoland JP

Artykuły o Japonii
Artykuły zwišzane z językiem japońskim
Artykuły o obyczajach Japończyków
Artykuły o biznesie
Artykuły o kuchni japońskiej
Artykuły o sztuce japońskiej
Artykuły o podróżach
Artykuły z ciekawostkami o Japonii
Polecane strony

 

















SPOSOBY TWORZENIA KANJI
2005-12-22

W odróżnieniu od znaków rzymskich czy arabskich, każdy pojedynczy znak kanji ma swoje odrębne znaczenie. Jest sześć sposobów tworzenia znaków kanji: shoukei, shiji, kaii, keisei, kashaku, tenchuu.

      

Shoukei czyli ideogramy lub inaczej hieroglify - kształtem nawiązują do przedmiotu, rzeczy, który określają, np. ideogram przedstawiający człowieka (hito) przypomina postać człowieka, znak rzeka (kawa) także przypomina płynącą wodę    

Shiji - nie ma konkretnych kształtów, służy do zapisywania abstrakcyjnych pojęć, do shiji należy też sposób tworzenia liczebników, n.p. ichi (jeden)、 ni (dwa)、 san (trzy) i znaki takie jak shita (dół, pod); ue (góra, nad, na).

Kaii – tworzy kanji na zasadzie połączeń znaków powstałych przez shoukeishiji,  n.p higashi (wschód) powstało z nałożenia znaku ki (drzewo) i hi (słońce). Znak „wschód” graficznie wyraża wyłaniające się zza drzewa słońce.

  Keisei – podobnie, jak kaii tworzy nowe znaki kanji przez połączenie innych znaków, przy czym w keisei nowy znak składa się z części znaczeniowej i z części brzmieniowej (w kaii tylko z części znaczeniowej). Przy tym część znaczeniowa znaku kanji, które powstały w keisei nie określają konkretnego znaczenia słowa tylko wskazują na przynależność do większej grupy znaczeniowej. Na przykład w znaku (eda = gałąź), klucz znaku znajdujący się po lewej stronie, oznacza drzewo ki i wskazuje jednocześnie, że słowo przynależy do słów związanych z drzewem. Dodany znak   w  języku chińskim gałąź = wymawia się  po japońsku, jako eda, dlatego cały znak wymawia się eda, a oznacza gałąź. Znaki kanji  najczęściej właśnie tworzone są w oparciu o zasadę keisei

Kashaku – zapożyczanie znaków do tworzenia innych wyrazów, które mają taką samą wymowę. Na przykład znak oryginalnie oznaczało "futro", ale ponieważ istniało chińskie słowo o znaczeniu "potrzebować, wymagać", które wymawiało się tak samo, jak  japońskie słowo (futro), znak zaczęto używać  do określenia motomeru – czyli szukać, wymagać, potrzebować.

Tenchuu – zastępowanie znaków o podobnej lub takiej samej wymowie innymi, n.p. (czyt. rou/oiru, fukeru) oznacza tyle co czyli stary, starzeć się  (o wieku człowieka), ale stosowano ten znak również do podobnego znaczeniowo słowa czyt. nakunatta chichi) zmarły ojciec.